زنان در راه پاستور

زنان در راه پاستور

شاید بتوان دوران اقامت سید محمد خاتمی در پاستور را از لحاظ فراهم‌سازي‌ امكان‌ دسترسي‌ بيشتر زنان‌ به‌ فرصتهاي‌ اقتصادي‌ ،اجتماعي‌، فرهنگي‌، علمي‌ ،سياسي‌ و مديريتي‌ بهترین فرصت برای جنبش زنان، پس از انقلاب دانست. زمانی که در خانواده ها هنوز ریشه های مردسالاری قوی بود و زنان در سیستم مدیریت کشور، جامعه و حتی گاها تصمیم گیری در مورد آینده خود نقش کمتری داشتند .


وقتی شعار های جامعه ی مدنی رنگِ عمل به خود گرفت یکی از نهاد هایی که به اندازه ی 20 سال سکوت ، حرف برای زدن داشت؛ نهادهایی بود که به دست فعالین زنان بنا نهاده شده بود . خاتمی قدم اول را برداشت و برای اولین بار دو زن را وارد هیئت دولت کرد . زهرا شجاعی بعنوان مشاور رییس جمهور در امور بانوان و رییس مرکز امور مشارکت زنان و معصومه ابتکار بعنوان رییس سازمان محیط زیست ، که البته برای حضور اولی در جلسات ، خاتمی مجبور به اصلاح قانون شد. دیگر نوع نگاهها تغییر کرده بود بر خلاف برنامه ی اول و دوم توسعه که سهم زنان در آنها محدود به مباحث کنترل جمعیت و حالت بهتر ، ورزش زنان بود ؛ این بار و در برنامه ی سوم توسعه که توسط دولت اصلاحات تدوین شده بود ، نگاهی علمی و جدی به سهم زنان در جامعه شد . خاتمی اما با مدارا پیش می رفت ، اکثر معاونت های اجتماعی به دست زنان سپرده شده بود و کم کم ذهن های مردسالار آماده ی پذیرش حضور زنان در قسمت های مدیریتی شدند . از همین رو نیز حضور دو زن در هیئت دولت تا پایان عمر دولت تداوم پیدا کرد و مدیران زن تقریبا مقبولیت بدنه ی سازمانها را در کنارشان حس کردند. و زنها فهمیدند که باید خودشان دست به کار شوند تا بیش از این به سهم شان در دولت برسند . کار تا آنجا پیش رفت که در آخرین روزهای دولت خاتمی و شب بازی با بحرین در مقدماتی جام جهانی عده ای از دختران برای ورود به استادیوم صد هزار مردی آزادی روبروی درب اصلی آزادی نشستند تا خاتمی را برای ورودشان واسطه قرار دهند . جسارتشان هم نتیجه داد و آن روز VIP برای دختران خالی شد تا اندکی پایین تر از خاتمی پرچم ایران را در باد برقصانند.

اما هوای دولت مهرورزان برای زنان بهاری نماند.  سیاست های متناقض همه را گیج کرده بود . از یک سو دولت و مجلسیان همسویش خبر از لایحه ی حمایت از خانوار دادند و حرف از تفکیک جنسیتی دانشگاهها به میان آمد و از سوی دیگر هیاهوی ورود بانوان به استادیوم ها که بر خلاف تفکیک جنسیتی در حد همان هیاهوی رسانه ای باقی ماند. احمدی نژاد در گفتگوی تلویزیونی اش اعلام کرد که حضور زن در هیئت دولت باعث می شود ادب در جلسات رعایت گردد و البته با اشاره به اینکه 50 نفر از یاران امام زمان زن هستند خواست دل مراجع و مذهبیون را هم بدست بیاورد . احمدی نژاد اما طلسم حضور وزیر زن را با حضور مرضیه دستجردی در وزارت بهداشت شکست(هرچند دستجردی هم همانند دیگر وزاری احمدی نژاد جایگاهش ثابت نماند). در کنار دستجردی احمدی نژاد ، سوسن کشاورز و فاطمه آجرلو را برای وزارتخانه های آموزش و پرورش و رفاه به مجلس معرفی کرده بود که هیچکدام رای اعتماد نگرفتند. دیگر زنان خط شکن در دولت احمدی نژاد میتوان به نسرین سلطان خواه معاون علمی فناوری رییس جمهور و فاطمه بداغی بعنوان معاون حقوقی رییس جمهوری نام برد . اما دو مدیر دیگری که با حاشیه همراه شدند یکی فرحناز ترکستانی ست که برای ریاست سازمان ملی جوانان در نظر گرفته شده بود و پس از حواشی پیش آمده در خلال این حکم بعلت آنچه کسالت خوانده شد از قبول این سمت انصراف داد . دیگری آزاده اردکانی ست که هر چند حدود دو سال بر صندلی ریاست موزه ملی تکیه کرد اما در سال 90 همراه با دیگر افراد موسوم به حلقه ی انحرافی دستگیر و سپس از کار برکنار شد .

احسان نادرپور - هفته نامه ستاره صبح - شماره ی 190